Persoonlijk en lifestyle

Verhuisd: Hebben we de juiste keuze gemaakt?

Alweer een tijdje terug schreef ik dat wij, eigenlijk stel op sprong, een nieuw huis hebben gekocht. Vlak na onze vakantie kregen wij de sleutel van ons “levenswerk” en zijn we als een idioot gaan klussen. In iets minder dan vijf weken moesten wij ons hele hebben en houden zien te verhuizen.

Stress tot en met

De eerste week waren we nog optimistisch; dit ging ons prima lukken, maar na een aantal tegenvallers in de belangrijkste klusruimte werd het toch wel wat spannend. Ieder vrij uurtje werd gespendeerd om de typische rommelzolder waar al 30 jaar niets aan gedaan was om te toveren tot een prachtige slaapkamer mét inloopkast.

Ik bracht de kinderen op mijn vrije dagen naar de opvang zodat ik kon klussen. Manlief was iedere avond van 18.30u tot 23.00u bezig en in de weekenden waren we samen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bezig. Electra moest worden verlegd, behang moest eraf waarna bleek dat de complete zolder moest worden gestuukt (zie maar een stukadoor te vinden die binnen een week tijd heeft), knieschotten moesten worden gemaakt, de dakkapel moest aan de binnenkant volledig worden gerenoveerd, de vloerbedekking moest eruit om plaats te maken voor een prachtige laminaat vloer én mijn felbegeerde inloopkast moest from scratch gemaakt worden.

Het stukwerk wilde niet drogen, de plafondplaten moesten wel 5 keer worden geverfd, een enorme plensbui viel op ons nieuw aangeschafte hout en de hagelwitte gipsplaten die we zo hard nodig hadden. Kortom, grijze haren en slapeloze nachten. Een minutieuze planning werd gemaakt en strikt gehanteerd, ook al betekende dat doorgaan terwijl we eigenlijk niet meer konden. Ondertussen moesten ook nog de kamers van de kinderen worden geschilderd en werd de badkamer gesloopt en vanaf de grond toe opnieuw opgebouwd. En omdát dit zo’n impulsief besluit was hadden we eigenlijk geen rooie rotcent om ook maar iets te doen. Het spaargeld van de kinderen gebruikten we om alles voor te schieten waarna we de kosten verhaalden op ons bouwdepot. Uiteraard hebben ze beide alle centjes keurig terug gestort gekregen.

Doen we hier wel goed aan?

Tijdens deze complete chaos bleef bij mij de vraag steeds vaker rijzen: is dit wel de juiste keuze? Hebben we deze beslissing niet té snel gemaakt? Zouden we hier wel gelukkig worden? Straks hebben we wéér een huis waar ik me niet thuis voel. Nog meer redenen tot slapeloze nachten dus.

De laatste twee weken veranderde ik ook nog eens in een emotioneel wrak omdat ik me besefte dat we afscheid moesten gaan nemen van het huis waarmee ik jarenlang een enorme haat-liefde verhouding mee heb gehad. Dit was het huis van onze financiële crisis, het huis van mijn postpartum depressie, het huis met de ontelbare verborgen gebreken, het huis waarin de relatie tussen mij en mijn man bergafwaarts ging. Maar ook het huis waarin ik moeder mocht worden van onze twee prachtige kinderen, het huis waarin mijn man en ik op papier voor elkaar kozen en waar we daarna nóg een keer  voor elkaar kozen en besloten dat wij elkaar niet wilden laten gaan. Het huis met aan weerszijden fantastische buren. Een heel groot en ontzettend belangrijk hoofdstuk werd gesloten.

Moving day

De dag van de verhuizing voelde ik me dan ook een kip zonder kop. Alles om me heen stond eveneens letterlijk en figuurlijk op zijn kop wat de boel er niet beter op maakte. Ik wilde alles direct netjes en keurig aan kant hebben, maar wist simpelweg niet waar te beginnen.

Uiteindelijk ploften we, na een lange dag, uitgeput op de bank. We konden nog niet eens douchen omdat het kitwerk in de badkamer nog moest drogen. Alles had enigszins een plekje gevonden en alles was keurig aan kant op een gigantische doos met schilderijen en foto’s na.

We did it. En dat moest worden gevierd met een smerige bak vette shoarma (met kaas!).

Ik was zo trots als een aap met 7 lullen op wat we met zijn tweeën op zo’n korte tijd hebben kunnen maken. Natuurlijk hebben we de nodige hulp gehad; zo heeft de bromance van mijn man twee avonden in de week geholpen met het mannenwerk, heeft mijn vader ieder weekend geschilderd, zorgde mijn moeder dat alles vlak voor de verhuizing van top tot teen werd gepoetst en is mijn BFF speciaal van uit de andere kant van Noord-Brabant gekomen om te helpen met de daadwerkelijke verhuizing.

Home is where the heart is

Eigenlijk voelde ik het al the minute we ploft on the couch: dit is óns nieuwe thuis. Ik voelde me meteen enorm op mijn gemak en het was haast alsof we hier al jaren woonden. Nu we hier ruim twee maanden wonen kan ik oprecht zeggen dat dit the best damn decision is geweest die we hebben gemaakt. Ook de kinderen zijn hier helemaal opgebloeid; ze slapen beter, ze voelen zich veel vrijer door de ruimte die ze erbij hebben gekregen en hoewel ze de buurmeisjes enorm hard missen, ze willen niet meer terug naar “ons ouwe huisje”.

Er is nog één slaapkamer(tje) wat nog helemaal gedaan moet worden (hallo home-office), het toilet moet nog worden vernieuwd, deze maand gaat het enkel glas eruit en komen er kunststof kozijnen met dubbel glas voor in de plaats en volgend jaar maart proppen we er ook nog een nieuwe keuken in. Dan is het binnen helemaal af en is alles zoals wij het willen. Daarna kunnen we buiten beginnen met de voortuin en mijn felbegeerde buitenkeuken in de achtertuin. Had ik al gezegd dat dit huis een levenswerk is? Haha.

Ach, Rome is ook niet in één dag gebouwd 😉 En het geeft allemaal niets dat het nu in een wat minder moordend tempo gaat, want in dit huis willen mijn man en ik samen oud worden!

Uitgelichte afbeelding: Maria ZieglerUnsplash

Eén reactie

  • Eefje

    Wat een leuke, open en oprechte blog heb je geschreven.
    Heel herkenbaar ook nu bij ons het klussen tegen zit en ook ik last heb van het afsluiten van ons vorige hoofdstuk namelijk het oude huis 160 km verderop met ook daar fijne buren en veel opgedane levenservaring. Maar ik geloof helemaal in wat je zegt. Als we er eenmaal wonen vervaagt de stress en voelen we hopelijk vooral woongeluk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *