Mama zijn

Team no sleep

Als aanstaande ouders weet je dat als je baby geboren is je slapeloze nachten tegemoet gaat. Die kleine hoopjes mens die dan het levenslicht zien moeten ineens geborgenheid missen en een constante aanvoer van voeding. Dat betekent lange avonden en korte nachten. En als nieuwbakken papa en mama doe je dat uiteraard met alle liefde. Zelfs als dat betekent dat je er als een zombie bij loopt en teert op koude koffie en droog brood omdat je weer eens vergeten bent om een nieuw te kopen. Maar als ze langzaam (of eigenlijk veel te snel) wat ouder worden verwacht je dat ze op een gegeven moment door gaan slapen. De eerste stap is slapen vanaf de laatste voeding tot aan een uurtje of 6 in de ochtend; dan zou je al een gat in de lucht springen. De tweede stap is het weglaten van de laatste voeding en de avond weer terug voor jezelf hebben. Iets waar ik persoonlijk heel erg naar uit keek dan tenminste.

Lucky bastards

Owen sliep als baby zijnde overdag nauwelijks. Wat we ook probeerden het wilde gewoon niet lukken. Zo hebben we het bedje anders gezet, de kamer warmer gemaakt, de kamer kouder gemaakt, gordijnen open geprobeerd, gordijnen dicht geprobeerd, absolute stilte en het standaard aan laten van de stofzuiger. Slapen is voor baby’s dacht hij. Maar Godzijdank sliep hij de nachten vanaf dag 10 door. Het weglaten van die laatste voeding is ook nooit een issue geweest. Met hem hebben we dus nooit problemen gehad op een nare 14 maanden sprong na die ons 9 weken lang de nachten heeft gekost.
Owen Kiddografie 1.jpg
Wel was en is hij nog steeds erg vroeg wakker; 7 uur is uitslapen voor hem. En geloof me, om 7 uur is hij ook echt áán.

Minder geluk

Met Kenzie hebben we de loterij qua nachten net niet gewonnen. Na ongeveer 3 weken begon ze door te slapen vanaf de laatste voeding tot een uur of 7. Wat een heerlijkheid! Dachten we.

Kenzzie Kiddografie 3
Inmiddels heb ik 2 blogs geschreven over de drinkproblemen die Kenzie heeft. Heb je deze gemist dan kun je hier deel 1 lezen en hier deel 2. Inmiddels is er zelfs een deel 3 in de maak want dit hoofdstuk blijkt wederom nog altijd niet gesloten. Deze komt binnenkort online.
Doordat Kenzie niet goed drinkt hebben we nog altijd dagen waarop ze barely een halve liter binnen krijgt. Na een paar dagen van dit drama besluit ze om voedingen in te gaan halen. En dat doet ze, jawel en hoe kan het ook anders, in de nachten. Een baby van 5 maanden “hoort” 4 a 5 voedingen a 200ml per dag te krijgen met daarnaast (soms) bijvoeding. Wanneer Kenzie besluit te gaan clusteren moeten we haar “resetten”. Dit betekent dat we haar naast de voeding die ze ’s nachts krijgt overdag ook nog eens 5 voedingen moeten aanbieden. Vervolgens slaapt ze weer door en drinkt ze netjes overdag haar 5 voedingen. Tot ze weer gaat weigeren, weer maar alleen die halve liter drinkt en we weer all over moeten beginnen. Met hapjes zijn we nog maar net begonnen omdat ze dit eerder simpelweg niet kon verdragen. Onze baby slaapt dus soms wel en soms niet door.

Respect voor mombies

Ik heb dan ook diep respect voor moeders (ja, ook vaders hoor) met kinderen die met het tweede levensjaar nog altijd meerdere malen per nacht uit bed moeten of die ’s avonds laat nog op de tafel staan te dansen omdat ze niet wíllen slapen. Slaap is mij zó heilig..
En nu heb ik een baby die ons regelmatig uit onze slaap houdt én een peuter. Maar Owen sliep toch vanaf dag 10 al lekker door? Nou, sinds een paar weken dus niet meer. Meneer komt midden in de nacht uit zijn bed om er vervolgens bij ons in te klimmen. Of hij roept dat wij in zijn bed moeten komen liggen. Liggen we net weer in te dommelen nadat we Kenzie hebben gevoed, kunnen we met Owen aan de gang.

Mijn bed is mijn bed

En daar slaapt niemand anders in dan ik en manlief. Ondanks dat mijn slaap me heilig is vertik ik het om Owen in bed te nemen. En dus wandel ik nachtenlang op en neer naar zijn kamer met een protesterende peuter aan mijn hand.
Op een gegeven moment was ik het zo beu dat ik een campingbed op zijn kamer heb gezet. Als hij ’s nachts uit bed zou komen, zou ik hem daar in leggen. En meneer sliep abrupt terug door. We haalden het campingbed weg en daar stond hij weer. Inmiddels hebben we een nieuwe deken en een heus kussen voor hem gekocht omdat we het vermoeden hadden dat hij het koud had ’s nachts. Ik heb een oud huis met een enorme kouval boven en de deken die hij had kwam uit grootmoeders tijd. Dit lijkt goed te werken. Hij is nog maar 1 keer uit bed gekomen. Alle overige keren heeft hij geroepen en gevraagd of wij bij hem wilden komen liggen. Dit doe ik overigens wel want binnen een minuut is hij alweer in dromenland waarna ik terug mijn mandje in kan kruipen.

Consequent

Consequent zijn is hier dus ook key. Natuurlijk valt er bij Kenzie nog niet echt veel te behalen met consequent zijn want zij is nog maar een baby maar met Owen ben ik streng als het op slapen aan komt. Peuters zijn ook een kei in tijd rekken maar hier trap ik dus absoluut niet in. Ik zorg dat het avondritueel compleet is en loop dan simpelweg uit zijn slaapkamer. Soms moet ik nog 1 keer terug maar ook dan ben ik resoluut. Net als tijdens mijn nachtelijke wandelingen van ons bed naar zijn bed. Een slaapwekker is Owen nog niet aan toe. Maar als dit nog veel langer door blijft gaan, gaan we hem toch proberen te introduceren. Tot die tijd beschouw ik het maar weer als een fase.

Uiteraard is het ieder zijn eigen keuze. Neem jij je kind wel in bed dan vind ik dat dikke prima maar dat gebeurd hier dus echt niet. Tenzij ze ziek zijn; dan gaan ze standaard bij ons in bed. Scheelt weer een halve marathon aan op en neer lopen..

Hoe slapen jouw kinderen?

10 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *