De bevalling van...,  Persoonlijk en lifestyle

Interview met de verloskundige

Al maanden zat het idee in mijn hoofd om een verloskundige te interviewen; zelf ben ik altijd enorm geïnteresseerd geweest in dit prachtige en bijzondere beroep en een bevalling bijwonen staat nog altijd heel erg hoog op mijn bucketlist. Hoe zou een verloskundige een bevalling beleven? Welke adviezen geeft zij aan alle aanstaande mama’s en papa’s? Uiteindelijk besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en stuurde ik de verloskundige die mijn eerste bevalling heeft geleid een berichtje met de vraag of ze mee wilde werken. Ik ken haar al van de middelbare school en heb haar begeleiding tijdens de geboorte van Owen als enorm relaxed ervaren. Gelukkig stemde ze toe en mag ik het interview vandaag met jullie delen! Lezen jullie mee?

Super tof dat je mee wilt werken! Vertel eens wat over jezelf..

Mijn naam is Marijke en ik ben in 2012 afgestudeerd als verloskundige waarna ik in meerdere verloskundigenpraktijken heb gewerkt. Twee jaar geleden ben ik verhuisd naar Alkmaar en heb ik een leuke vaste baan gevonden bij een dorpspraktijk hier in de regio.

Hoe ben je in de verloskunde terecht gekomen?

Al mijn studiegenoten leken al vanaf kind af aan te weten wat ze later wilden worden, maar ik had eigenlijk niet echt een idee. Ik kwam pas in aanraking met dit beroep in mijn eindexamen jaar. Toen wist ik echter wel meteen dat dat de studie was die ik wilde doen! De combinatie van medische en sociale kant van het werk, de theorie en de praktijk en de zelfstandigheid die je daarbij hebt waren precies wat ik zocht. Daarnaast vond ik zwangerschappen en bevallingen altijd al een groot wonder. Achteraf bleek het een heel goede keuze om de opleiding te gaan doen. Het is een heel bijzonder beroep! Iets waar veel mensen zich denk ik wel wat bij voor kunnen stellen.

Wat vond je van de allereerste bevalling die je hebt mogen doen?

De eerste bevalling waarbij ik zelf de baby aan mocht pakken was héél spannend; ik wist niet hoe snel ik de baby bij mama moest leggen, haha! Dat was aan het begin van de opleiding en was toen nog maar 18 jaar. Piepjong dus en ik had nog maar weinig kennis van een baring en veel te weinig vaardigheden om een moeder goed te kunnen coachen. Het was dus vooral het opvangen van de baby wat ik  mocht doen en de rest van de bevalling deed de verloskundige naast mij. Maar wat was het bijzonder dat ík de baby aan mocht pakken.

Een moment om nooit meer te vergeten.

Kindjes op de wereld zetten lijkt me zo onwijs mooi! Hoe kijk jij terug op de bevallingen die jij hebt mogen leiden?

Het is zeker mooi! Ook na 6,5 jaar en een paar honderd bevallingen later blijft een bevalling een heel bijzondere gebeurtenis. Vaak genoeg sta ook ik nog met waterige ogen aan de zijlijn te kijken als de baby eenmaal geboren is. Ook al ben ik de professional, je staat heel dichtbij en bent enorm betrokken, dus ik leef altijd intens mee met de ouders.

Een paar honderd bevallingen? Herinner je ze allemaal nog?

Elke bevalling is anders, maar tot nu toe kan ik me alle geboortes nog herinneren ook al zal dat steeds lastiger worden. Daarom houd ik een boekje bij met alle bevallingen waar ik bij bent geweest. Er zijn ook veel bevallingen die me altijd bij zullen blijven. Allerlei soorten mensen met alle mogelijke culturen, verschillende afkomst en andere geloven krijgen kinderen waardoor ik regelmatig bijzondere dingen mee maak. Zo heeft niet iedereen alles op orde en moet ik als verloskundige flink creatief zijn.

Zo was ik ooit bij een geboorte van een vierde kindje waar niets, maar dan ook niets was voorbereid voor een bevalling.

Er lag alleen een matrasje op de grond, er was geen kraampakket, geen tijd meer om naar het ziekenhuis te gaan en de andere kindjes stormden ook nog eens door het huis..

Dat was een behoorlijke uitdaging!

Wat is het moeilijkste wat je ooit hebt moeten doen tijdens je werk?

Een zwangerschap gaat jammer genoeg niet altijd goed en wij begeleiden ouders ook als een kindje overleden is. Dit heb ik één keer van dichtbij mee gemaakt en heeft veel indruk op me gemaakt. Dat heb ik wel mee naar huis genomen..

Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel even moest slikken toen een oud klasgenoot ineens mijn verloskundige bleek te zijn en jij ook nog eens de geboorte van Owen begeleidde. Het is toch een bijzonder intiem moment. Hoe was dat voor jou?

Haha! Dat snap ik wel! Toen ik net was afgestudeerd en in mijn oude woonplaats ging werken moest ik daar ook zeker aan wennen. Omdat ik nog jong was kwam het niet zo vaak voor dat bekenden van mij zwanger waren.

Inmiddels werk ik in de oude woonplaats van mijn vriend en ben ik al zo’n beetje bij de helft van de geboortes van de baby’s van zijn voetbalelftal geweest.

Ik ben er wel gewend aan geraakt. Ik vind het nu juist leuk! Vaak ben ik als eerste op de hoogte van een zwangerschap en het schept een bijzondere band als je bij de bevalling van vrienden hebt mogen zijn. Al moet ik zeggen dat dat soms ook wel extra spannend kan zijn, omdat je extra hoopt dat alles goed verloopt.

Je hebt nu zelf ook een zoontje. Hoe heb je jouw eigen bevalling ervaren?

Nou, dat was me een ervaring! De bevalling ging echt heel anders dan ik had verwacht. Ik wist van tevoren natuurlijk wel dat een bevalling altijd anders loopt dan je denkt en ik ging er dan ook nuchter en open minded in. Ik had het gevoel goed voorbereid te zijn en was er he-le-maal klaar voor; kom maar op met die bevalling, dacht ik. Dat viel wel een beetje tegen..

Toen het eenmaal begonnen was had ik er geen zin meer in; ik heb héél wat afgevloekt, haha.

Alle mogelijke doemscenario’s spookten rond in mijn hoofd, ik was er van overtuigd dat het een eeuwigheid zou duren en was enorm in gevecht tegen de weeën. Daardoor heb ik het hele proces wel wat geremd, denk ik. Uiteindelijk is het allemaal nog redelijk vlot verlopen en al vrij snel na de bevalling riep ik dat het me allemaal wel meegevallen was. Ik zou het zo nog een keer doen! Alleen zou ik me de volgende keer wel anders voorbereiden zodat ik me hopelijk meer kan ontspannen.

Hoe denk jij over pijnbestrijding tijdens de bevalling?

Ik vind niet dat pijnbestrijding tijdens een bevalling goed of slecht is; zelf heb ik ook remifentanil (het morfine pompje) gehad tijdens mijn bevalling. Er zitten voor en nadelen aan en het is aan ons als verloskundigen om aanstaande ouders daar goed over te informeren zodat zij tijdens het proces zelf een goede keuze kunnen maken om wel of geen pijnbestrijding te nemen.

In Nederland is het percentage vrouwen dat pijnbestrijding krijgt tijdens de bevalling laag ten opzichte van andere landen.

Ik vind dat positief! Ik zie een bevalling als een natuurlijk proces en als de vrouw dat kan en wil doormaken zonder medicatie dan is dat de veiligste manier. Echter, voor de vrouwen die dit niet willen of waarbij de bevalling anders loopt dan gedacht, is het heel goed dat de mogelijkheid er is. De keuzevrijheid die wij als vrouwen hebben vind ik het aller belangrijkste.

Wat is jouw ultieme doel als verloskundige?

Ik hoop dat ik bij elk stel dat ik begeleid wat kan bijdragen aan een positieve ervaring. Een luisterend oor bieden, goede voorlichting geven, ondersteuning bieden tijdens de zwangerschap, de bevalling en ook daarna.

Wat is hét advies wat jij aan (jonge) ouders mee wil geven?

Voor aanstaande ouders is mijn advies: een goede voorbereiding is het halve werk. Je weet natuurlijk nooit hoe alles gaat lopen, maar alle kennis die ik door mijn vak heb, heeft mij tijdens mijn eigen bevalling persoonlijk heel erg geholpen. Ik voel me een stuk minder onzeker tijdens de kraamtijd. En tijdens de bevalling, ondanks alle doemscenario’s die zich maar bleven afspelen in mijn hoofd, wist ik heel goed wat ik wel en niet wilde. Daardoor hield ík de controle tijdens de bevalling 😉

Graag wil ik Marijke bedanken voor haar tijd, aandacht en medewerking! Dat ze nog maar heel veel kindjes gezond en wel op de wereld mag zetten.

Every child begins the world again..
Henry David Thoreau -

 

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *