Persoonlijk en lifestyle

Even bijkletsen

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden sinds actief was op mijn blog. Waarom mijn afwezigheid? Simpel: ik had er gewoon even he-le-maal geen zin meer in ๐Ÿ™‚ Anywho, het leek mij wel leuk om even bij te kletsen en jullie te laten weten wat er de afgelopen maanden zoal is gebeurd.

Druk, druk, druk

Dat is eigenlijk wel een beetje de strekking van het verhaal. De afgelopen maanden heb ik grote moeite gehad met het zoeken naar de juiste balans tussen werk en privรฉ. Ik werk ontzettend graag en zet me iedere dag voor de volle 110% in voor mijn werkgever. Niet alleen omdat ik vind dat dat hoort, maar ook omdat ik er wat voor terug krijg. Voor wat, hoort wat. Daarnaast ben ik nog altijd enorm blij met mijn, inmiddels niet meer zo nieuwe, baan. Mijn contract loopt officieel 31 augustus af, maar ik heb inmiddels al bevestigd gekregen dat deze wordt omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd. Super fijn! Dankbaar is misschien wel het beste woord.

Maar juist door die volledige inzet kan ik soms een beetje teveel opgaan in mijn werk. De afspraak “overwerken” heeft meermaals in mijn agenda gestaan (nog steeds trouwens) en ook thuis heb ik vrijwillig (extra) gewerkt om mijn team op de rit te krijgen.ย Dit resulteerde in een compleet uitgebluste moeder die op haar vrije dagen geen ruk zin meer had om nog iets te ondernemen. Niet gezellig dus. Niet voor mezelf, niet voor mijn kinderen en al helemaal niet voor mijn man.

Het (extra) thuiswerken beperk ik nu tot een minimum; het is leuk al die extra centjes en ik doe het graag, maar ik heb gewoon een gezin waar voor gezorgd moet worden. Overwerken probeer ik te beperken tot een maximum van 1 keer per week. Nu er een aantal nieuwe collega’s zijn bijgekomen zal dat in de loop der tijd, hopelijk, ook minder worden.

Feestjes en partijen

Niet alleen op mijn werk is het druk geweest. Ook privรฉ stond mijn agenda bomvol; vrijgezellenfeest, mijn 30e verjaardag, Koningsspelen, Bumba, een bruiloft, een jubileum, voor mijn gevoel wel 100 verjaarden van vrienden en familie, kinderfeestjes and so on and so on. Na 15 juni heb ik eindelijk geen geplande weekenden meer! Begrijp me niet verkeerd, ik vind het eerlijk om dingen te ondernemen en naar feestjes en verjaardagen te gaan, maar een klein beetje rust is toch ook wel fijn.

De kinderen

Owen gaat nu bijna een half jaar naar school en die verandering is te merken. Als je dacht dat peuters brutaal waren, dan heb je nog nooit een schoolgaande kleuter meegemaakt woeha! De taal die eruit komt, de uitbarstingen die ie heeft naarmate de week vordert (hallo overprikkeling). We hebben echt even met onze handen in het haar gezeten omdat hij een hele boze periode doorging waarbij zo’n beetje alles sneuvelde. Ook wij moesten het ontgelden; slaan, schoppen, schreeuwen, knijpen, bijten. You name it. Inmiddels gaat het al een stuk beter en kan hij zijn emoties steeds beter verwoorden. Het gaat “nog maar” een keer of 2 per week mis. Verder is ie echt enorm gegroeid in zijn doen en laten. Hij kan zijn eigen naam schrijven, hij kan poppetjes tekenen en kleurt bijna altijd binnen de lijntjes. Hij herkent letters, cijfers, kan tot 20 tellen en enorm schuine moppen vertellen. Het wordt al een echt kereltje en stiekem moet ik gewoon heel erg hard lachen als ie weer eens zegt: “Dat is echt super vet, gast!”. Wat een vent, haha!

Kenzie is zo’n leuk kind, maar owee als ze haar zin niet krijgt. Wat. Een. Dramaqueen. Maar, รฉcht! En naar bed gaan ’s avonds is een ware nachtmerrie. Soms zijn we wel een uur bezig om haar in slaap te krijgen. Naar bed gaan staat voor haar synoniem aan mishandeling en dat mag de straat weten ook. Gelukkig pakt ze de nachten zelf nu wel steevast door en kunnen we de BOOBOO Balsem de deur uit doen. JK, die houden we mooi nog even achter de hand. Beetje jammer wel dat ze iedere ochtend om 06.30u al wakker is en met haar ochtend statement Owen ook wakker maakt terwijl die net begint te leren om “uit te slapen”. Inmiddels heeft ze ook de waterpokken gehad en op een paar dagen hoge koorts na is ze er super doorheen gefietst. En wat kan ze al praten! Zinnetjes van 2 a 3 woorden, liedjes, dansjes. Ze is zo slim! Je kunt echt al kleine gesprekjes met haar voeren ondanks dat ze nog geen 2 is. Heel bijzonder om die ontwikkeling nog eens mee te mogen maken.

We zien ook dat de kinderen steeds meer samen gaan spelen (en ruzie maken) en echt een band met elkaar hebben. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. En als ze dan samen in hun spel zitten is het echt een genot om naar te kijken; dan klap ik echt uit elkaar van liefde hoor.

In het vooruitzicht

Ik tel de dagen tot onze zomervakantie; een directe switch van werkgever en alles wat er sinds september op mijn pad is gekomen heeft er wel voor gezorgd dat ik langzaamaan toe ben aan vakantie. Gelukkig gaan we begin augustus een weekje naar Frankrijk en kunnen we (hopelijk) even bijkomen en echt genieten. Verder gaan we nog wat dingetjes in en om het huis doen en proberen we wat meer uitjes in te plannen nu het financieel weer een stukje beter gaat.

Maar eerst gaan we Kenzie haar verjaardag vieren, want die wordt over 2 weken gewoon alweer twee! Dan hebben we een peuter en kleuter in huis. Ik hou mijn hart vast ๐Ÿ˜‰

 

Eรฉn reactie

Laat een reactie achter op Lifestyle Mommy's ~ Linda Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *