Mama zijn,  Persoonlijk en lifestyle

COVID-19: Dit is hoe het ons vergaat!

Een paar maanden geleden was het alleen nog een ding in China en leek de hele situatie rondom het Corona virus nog heel ver weg. What were we thinking? Van geen handjes meer schudden naar een heel pakket vol met maatregelen; inmiddels gaan we alweer de vierde week van de so called intelligente lockdown in.

De hele maatschappij op zijn gat

Thuiswerken, anderhalve meter afstand, social distancing, hamsteren en toiletpapier zijn misschien wel de meest gebruikte woorden van de afgelopen periode. Ook de catchphrase “blijf in uw kot” wordt veel geroepen en de doventolk die bij iedere persconferentie aanwezig is, is inmiddels uitgeroepen tot nationaal icoon. Daarnaast vliegen de memes, vines, tiktoks en andere filmpjes ons om de oren.

En hoewel we niet in een complete lockdown zitten, voelt het soms wel zo; geen kinderopvang, geen school, geen dagjes uit, de horeca dicht, alleen naar buiten voor boodschappen, verjaardagen worden niet meer gevierd en ga zo maar door. Alles staat op zijn kop momenteel.

Help!

Ik moest dan ook echt wel even slikken toen de maatregelen werden afgekondigd. Hoe moesten we dit in godsnaam gaan regelen? Thuiswerken prima, maar geen school en geen opvang? Waar de kinderen eerst nog wel mochten gaan mits ze niet niesten, hoestten of koorts hadden, konden ze nu helemaal niet meer gaan.

Fuuuuuccckkk…

Hele dagen met de kinderen, regelmaat en structuur blijven bieden, huiswerkjes maken en ook zelf nog eens thuiswerken? Dat ging hem écht niet worden.

Donkere tijden met een gouden randje

Uiteindelijk bleek de oplossing voor ons heel simpel en kon ons nieuwe, tijdelijke leven beginnen.

De afgelopen weken bestonden vooral uit het zoeken naar de juiste balans. Afgelopen week moest het wiel weer even opnieuw worden uitgevonden, want mijn werkgever voerde een wijziging op het werkbeleid door, maar ook deze aanpassing kon door ons relatief makkelijk worden gemaakt.

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het ons makkelijk af gaat. Zowel mijn man als ik hebben geen vitaal beroep en moeten we alle vier wennen aan de nieuwe situatie en dat zorgde even voor flink wat spanningen.

Maar niet alleen binnenshuis raakt het virus ons. Zo mogen we mijn oma van 86 niet meer bezoeken, moest ik mijn verjaardag overslaan en mis ik een hoop van mijn sociale contacten. Thuis voelt ook zomaar als thuis, maar een andere keuze hebben we niet. Geen zwemlessen meer voor Owen, geen playdates meer na school en Kenzie mist haar juffen en de kindjes op de opvang ook. Een van mijn directe collega’s is zelfs inmiddels positief getest op het Corona virus en wordt op de intensive care slapende gehouden. Het voelt soms echt allemaal heel surreëel, maar tegelijkertijd worden we wel overal met onze neus op de feiten gedrukt.

Bang zijn we echter niet. Sterker nog, alle maatregelen en de gevolgen ervan zorgen ook voor heel veel mooie dingen! Ik ben oprecht dankbaar dat we alle vier in goede gezondheid verkeren. Alle extra tijd met mijn kinderen en mijn gezin is me enorm dierbaar. Ook het schitterende weer draagt bij aan dat fijne gevoel; lekker de hele dag buiten in de tuin, ’s ochtends vroeg naar het bos om de hertjes eten te geven en hutten te bouwen. Als de speeltuin verlaten is trekken wij onze schoenen aan en steken we de straat over. De verbouwing van de keuken hebben we helemaal kunnen afronden, de tuin is klaar voor de zomer en alles is opgeruimd.

Ja, het is schipperen tussen werk en de kinderen, maar deze tijd krijg je NOOIT meer terug.

Ze zijn maar één keer klein en dus geniet ik er van. Intens zelfs. Taarten bakken, knutselen, spelletjes spelen, samen klusjes doen. Ik. Vind. Het. Heerlijk.

Dagschema

Inmiddels hebben we een lekker ritme te pakken en hanteren we een soort van dagschema. Op mijn vrije of halve dagen is het wakker worden, ontbijten, kleren aan, naar buiten, huiswerk maken, lunchen, een uurtje zelf spelen (want dat huishouden moet ook echt gebeuren), opnieuw naar buiten of iets samen binnen doen en om 16.00u gaat de televisie aan.

Op werkdagen doe ik “uurtje op, uurtje af”. Naast Netflix hebben we nu ook Disney+ en dat zorgt voor de nodige oppas. De kinderen kunnen zich voor een redelijke periode ook goed zelf vermaken. Invitations to play zijn echt ideaal voor deze dagen én goed voor de ontwikkeling. Op internet zijn talloze voorbeelden te vinden.

Dat betekent heus niet dat de dagen hier nu perfect en zonder problemen verlopen, hoor. Helemaal niet zelfs. Ik loop soms nog steeds te bulderen tegen de man en kinderen. Maar hoe meer ik thuis ben en thuis werk, hoe meer ik er van ga houden. De haast is er ook helemaal uit en de acceptatie en de rust is goed ingedaald.

Back to normal

Vind ik het fijn als straks alles weer zoals het oude is? Ja! Kan niet wachten!
Maar deze situatie zal ik ook wel weer gaan missen. Het heeft ons even met beide benen terug op de grond gezet. Het heeft ons geleerd om onze zegeningen te tellen en waardering op te brengen voor een ander. Dat geldt niet alleen voor ons, maar voor iedereen denk ik wel. Daarnaast ben ik er oprecht van overtuigd dat het goed is voor onze planeet: zij heeft nu weer even wat ademruimte gekregen, want we kunnen behoorlijk verwoestend zijn met zijn allen.

Ik hoop oprecht dat snel terug keren naar de normale situatie, maar ik hoop niet dat we terug vallen in onze oude patronen. Tot die tijd blijven wij thuis, houden wij ons aan de regels en maken we er het beste van!

Hoe gaan jullie om met de huidige situatie?

Eén reactie

  • Kris10

    Ik geniet van de tijd samen en had vorig weekend zelfs een goed weekend. Normaal is een weekend voor mij niet geslaagd zonder uitjes en 1000 plannen. We deden dus een fietstocht en bakten cupcakes.
    Maar ik tel zwaar af naar het moment dat we terug naar de speeltuin enzo kunnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *