Persoonlijk en lifestyle

Afval scheiden: wat levert het op?

Je afval scheiden; steeds meer mensen doen het. Tot voor kort was ik niet zo iemand. Hier ging alles gewoon in één prullenbak met één zak en als ie vol was, ging ie de kliko in. Toen onze gemeente startte met een proef voor het ophalen van plastic afval heb ik even mee gegaan, maar ik vergat het steeds in de daarvoor bestemde zak te doen en ik stond er ook niet zo bij stil.

Maar die kliko raakte met een man en twee kinderen behoorlijk snel vol. Één keer vergat ik de container buiten te zetten terwijl hij al uit puilde en geloof me, dat was ook meteen de laatste keer dat ik hem vergat aan straat te zetten. Die twee weken tot de volgende “beurt” waren echt een drama. Leuke bijkomstigheid: het was nog hoogzomer ook. Ik hoef jullie niet te vertellen wat ik na een paar dagen aantrof..

Wijziging in het legen van de containers

Vorig jaar kwam er een bericht naar buiten dat onze gemeente de grijze afvalbak slechts eens per vier weken wil gaan legen, in plaats van de huidige twee weken. Gezien bovenstaande ervaring kon ik alleen maar denken: hoe dan?! En hoe moet dat dan in de zomer? Kan ik (of nouja, de man) iedere vier weken die container volledig gaan uitspuiten omdat er weer honderden krioelende witte vriendjes in rond kruipen. Gatverdamme..

Vanaf dat moment ben ik begonnen met ons afval te scheiden; of in ieder geval het plastic. De gemeente haalde het plastic afval niet meer op, maar de plastic container stond toen nog aan het einde van de straat. Inmiddels zijn we verhuisd en staat die container niet meer aan het einde van de straat, maar verzamelen we ons plastic afval en rijden het eens per twee weken weg.

Lekker bezig

Omdat we zo goed bezig waren met het scheiden van plastic ben ik ook weer actief papier gaan scheiden. Vaak ben ik te lui om het in de papierbak te doen en ligt het aan het einde van de week op een grote stapel ergens in huis, maar ook daar bracht ik verandering in. En onder het mom van “nu we toch zo lekker bezig zijn” begon ik zelfs met het scheiden van het GFT afval. De hoeveelheid afval wat in mijn grijze kliko belandde slonk zienderogen en na twee weken zat hij nog maar voor de helft vol.

Er was alleen één heel groot nadeel: ik bleef maar lopen. Het plastic naar de schuur brengen, het GFT en het papier naar buiten en het restafval wanneer de zak vol zat. Nu ben ik een vrij lui persoon en loop ik liever niet 10 keer per dag op en neer naar verschillende afvalbakken en zakken.

Dus toen wij onze nieuwe keuken kochten was er één ding zeker, er zou een afvalsysteem in de spoelkast komen. Het liefste wilde ik er één met drie bakken, maar dat paste niet in combinatie met de Quooker die hoog op manlief zijn lijst stond. Daarnaast kocht ik nieuwe prullenbak met twee compartimenten die ook in de keuken zou komen te staan. Zo kan ik binnen een straal van 2 m2 al ons afval netjes scheiden. De glazen potjes brengen we wel nog naar de schuur, want ook daar hebben we een bak voor.

We hebben zelfs een afvalwijzer app waarin we opzoeken wat waar in moet. Zo wisten wij dus helemaal niet dat pizzadozen (die van de pizza en shoarma boeren) niet bij het papier mogen. Wisten jullie dat?!

Maar wat levert het nou eigenlijk op?

Buiten dat het overduidelijk beter is voor het milieu en dat je kliko’s minder snel tot de rand toe vol zitten is het allerbelangrijkste dat het mij heeft opgeleverd de realisatie.

En dan met name de realisatie van de hoeveelheid plastic dat wordt gebruikt. Werkelijk alles zit in het plastic. Waarom me dat eerder niet is opgevallen? Geen idee. Maar de grote vraag is misschien wel: waarom? Waarom moet alles in plastic?

Sindsdien probeer ik zo plastic vrij mogelijk te shoppen. Of er in ieder geval op te letten. In de supermarkt is dat wat lastiger dan wanneer je groente bij de groenteboer koopt omdat je het daar in een papieren zak mee krijgt, maar toch. Online zijn er talloze tips en tricks te vinden over hoe je het plastic kunt minderen bij het boodschappen doen of gewoon in je huishouden.

Nog altijd heb ik gemiddeld twee zakken plastic per week; mijn doel is om dat te verminderen naar één. Ik denk dat het echt wel even duurt voor ik “the hang of it” heb, maar ik vind het wel een mooi streven. Voor de kinderen is het wel even wennen; zij zijn nog altijd gewend om alles in één bak te doen. Alhoewel dat bij Owen al steeds beter gaat. Hij vind het zelfs leuk om te benoemen wat in welke bak moet. En dat is ook al een doel op zich, want uiteindelijk geven wij de aarde door aan onze kinderen.

Tot ik mijn eigen handigheidjes heb ontdekt blijf ik gewoon het afval scheiden en ja, de dekseltjes van de potten pindakaas gaan dan bij het plastic en de pot zelf bij het glas 😉

Scheiden jullie je afval?

Uitgelichte foto: Gary ChanUnsplash

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *