Persoonlijk en lifestyle

2018: Een jaar in vogelvlucht

Het is tweede Kerstdag, 1961… Eh, 2018.
Wat is het jaar voorbij gevlogen! Op oudjaarsdag 2017 schreef ik een blog over hoe dat jaar is verlopen en hoe we met frisse moed 2018 in stapten. Nu is het alweer bijna 2019 en vond ik het hoog tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar.

Rollercoaster

We begonnen dit jaar dus met frisse moed, maar als ik had geweten wat een rollercoaster 2018 zou worden had ik er waarschijnlijk iets sceptischer geweest, haha. Het was het jaar waarin we maandenlang zonder nachtrust door moesten gaan, het jaar waarin het financieel nog altijd extreem kut ging, het jaar waarin onze relatie nog meer onder druk kwam te staan dan het jaar ervoor, want teren op slechts 2 a 3 uur slaap per dag maakt een mens simpelweg kapot.

Het was dan ook het jaar waarin manlief en ik echt opnieuw voor elkaar moesten kiezen. Er een streep onder zetten leek halverwege dit jaar namelijk makkelijker dan onze schouders eronder zetten. We waren elkaar volledig kwijt geraakt in alle tumult van het leed dat twee veeleisende kinderen hebben heet. Toch was de liefde nog net een beetje groter dan de haat en dat was voor ons genoeg; we maakten concrete afspraken en legden ons daar volledig op toe, we maakten onze agenda’s leeg en besloten ons volledig op onszelf en de kinderen te focussen. Wat langzaam afsterft komt niet zomaar weer tot leven en dus heeft het een flinke poos geduurd voor we weer met elkaar verbonden raakten.

Mijn blog en social media legde ik tot twee keer toe volledig plat omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Dat had alles te maken met de spanningen binnenshuis én op mijn werk. Naast het feit dat de wederhelft en ik elkaar kwijt waren geraakt, was ook ik mezelf compleet verloren.

Met een lach en een traan

Het afgelopen jaar was absoluut géén rozengeur en maneschijn. Toch hebben we ook een hoop geweldig mooie momenten mogen meemaken.
Ons eerste weekendje weg als gezin van 4 viel compleet in het water omdat Kenzie vlak ervoor ineens erg ziek werd, maar heeft ons toch een paar dagen heerlijke qualitytime met Owen heeft gebracht; hij genoot zó enorm van alle aandacht en fleurde helemaal op terwijl papa en mama 3 hele nachten even konden doorslapen.

Tripjes naar het Spoorwegmuseum, De Mekkerstee, Blijdorp en de Efteling. Even een paar uurtjes naar de koeienboerderij of naar de open dag van de lokale brandweer. Picknicken en tenten bouwen in de tuin; allemaal even onvergetelijk! In de zomer hebben we uren doorgebracht op het strand en is ons kleine zwembadje in de achtertuin wel 30 keer opnieuw tot aan de rand gevuld. Owen heeft voor het eerst hele dagen buiten gespeeld met zijn buurmeisjes en Kenzie vierde haar eerste verjaardag, zette haar eerste stapjes en zei haar eerste woordje.
Ik die het idiote plan had om met 40 graden in een stacaravan in het Belgische Lommel te gaan zitten, maar waarbij we hebben gegierd terwijl we ’s avonds laat als twee debielen tussen de stacaravans door renden om de tennisbal ook maar enigszins te kunnen raken.

Veranderingen

Ik nam ontslag en begon bij een nieuwe werkgever; een keuze waarvan ik tot op heden nog geen moment spijt heb gehad. We investeerden (wederom) flink in ons huis, maar een nieuwe vaatwasser hebben we nog steeds niet. Iets met prioriteiten stellen.

Nog niet zolang geleden nam Owen afscheid op de peuterspeelzaal en is hij begonnen met oefenen op de basisschool. Er is afscheid genomen bij de gastouder en vanaf januari zullen ze beide naar een andere opvang gaan; Owen naar de BSO en Kenzie naar het kinderdagverblijf.

Toekomst

Wat 2019 gaat brengen weet ik niet, maar ik hoop volgend jaar wel weer écht op vakantie te kunnen (lees: lekker een week naar Frankrijk en stokbroden vreten). Sowieso wil ik dat weekendje weg opnieuw doen en dit keer wél met zijn viertjes. De financiële vooruitzichten zijn gelukkig ook weer wat positiever. De kinderen zullen weer een beetje groter groeien (slik) en er zullen deuren gesloten worden terwijl anderen weer open gaan.

Voor aankomend jaar heb ik overigens géén goede voornemens gemaakt; ik laat het maar gewoon op me af komen denk ik. Beter voorkomen dan genezen zullen we maar zeggen 😉

Hoe kijk jij terug op het afgelopen jaar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *