Mama zijn

10x Leuk aan zwanger zijn

Het lijkt wel een babyboom op Instagram! Overal zie ik bolle buiken en zwangerschapsaankondigingen; de ene foto nóg mooier en leuker dan de andere. Ik verzucht altijd even als ik weer een wiebelbuik voorbij zie komen, want stiekem ben ik soms best jaloers.. Voor mij is het alweer bijna 20 maanden geleden dat ik zwanger mocht zijn van Kenzie. Zwanger zijn is zó mooi en bijzonder! Inmiddels heb ik me er bij neergelegd dat het er voor mij niet meer in zit. Hoewel ik echt nog genoeg liefde over heb voor een derde kindje en het dolgraag allemaal nog een keer mee zou willen maken, ben ik simpelweg niet gemaakt voor de woelige en soms zorgelijke babytijd. Nog zo’n eerste jaar als bij Owen en Kenzie en je kunt me wegdragen denk ik 😉

Maar oh, wat is dat zwanger zijn mooi! Gelukkig heb ik geen al te gekke dingen ervaren tijdens beide zwangerschappen en kon ik voornamelijk wel genieten. De dingen waar ik het meeste van heb genoten zetten ik op een rijtje.

1. De kick van de zwangerschapstest

Oké.. Ik ga het doen.. Een zwangerschapstest.. In alle vroegte plas ik ik een beker (want over zo’n stokje piesen kan ik dus echt niet) en neem met het pipetje wat urine op. Voorzichtig druppel ik een paar druppeltjes op de test en leg hem plat neer. Hoe lang moest ik nu ook alweer wachten? Nog maar eens de verpakking lezen. Oké.. Vijf  minuten. God, wat kunnen vijf minuten lang duren zijn. Met mijn hart bonzend in mijn keel ijsbeer ik wat door de kamer. Het is tijd. Met mijn ogen dicht loop ik naar de test die op het aanrecht ligt. Langzaam doe ik één oog open en daarna ook het andere. Oh. My. God. Twee streepjes? Twee streepjes! Ben ik echt zwanger? Ik ben zwanger! De adrenaline giert door mijn lijf terwijl ik de test der testen met trillende handen vast hou. De kick die je daarvan krijgt is onbeschrijflijk gaaf!

2. De eerste keer je kindje zien

Een inwendige echo of een uitwendige echo? Persoonlijk snap ik niet waar sommige vrouwen zich druk om maken; de verloskundige in kwestie heeft vast vaker een punani gezien. Die eerste echo is zó bijzonder. Dat moment waarop je dat zwarte gat zien met daarin een ieniemienie wormpje en je beseft dat je écht een kindje in je buik draagt. Op dat moment besefte ik dat conceptie echt een wonder is. Twee mensen die samen een nieuw leven kunnen creëren. Hoe bizar is dat?

3. De geslachtsbepaling

Ik kon bij beide zwangerschappen echt niet wachten tot we te weten zouden komen of we een jongetje of een meisje mochten krijgen. En eerlijk is eerlijk: bij beide keren had ik een voorkeur. Ik hoopte bij mijn eerste echt op een jongetje en hoewel ik bij de tweede een voorgevoel had dat het weer een jongetje zou zijn, hoopte ik stiekem op een meisje. Toen de echoscopiste de eerste keer niets kon zien omdat meneer lekker dwars lag, vond ik dat zó frustrerend! De ontlading was dan ook groot toen we een week later te horen kregen dat Owen een jongetje zou zijn. Ik weet nog wel dat ik mijn handen a la Home Alone tegen m’n wangen aansloeg en riep: “Echt waar?!”. Bij Kenzie was ik meer aan het wachten tot de pielemoos tevoorschijn zou komen en even was ik er ook van overtuigd er een te zien. Ze vroeg ons of we iets zagen waarop ik toch maar nee zei. Vervolgens gaf ze aan dat er ook geen piemel te zien was en wij een meisje kregen. Op dat moment werd ik simpelweg emotioneel en rolden de tranen over mijn wangen; ons was het beste van twee werelden gegund. We kregen een dochter!

4. Babyspullen kopen

Heerlijk ongegeneerd urenlang snuffelen tussen al die kleine kleertjes en andere schattige dingen. Ik kreeg er geen genoeg van! Misschien waren 4.518 hydrofiele doeken toch wel wat weinig en deze hebben zo’n leuk printje! Ook het ontdekken van allerlei gadgets waar ik nog nooit van gehoord had (lees: een billendoekjes verwarmer) vond ik geweldig. Bestaat dat echt? En waar gebruik je dat voor? Hoe bestaat het! Er ging een hele nieuwe wereld voor me open. Ik wilde toen ik zwanger was van Owen trouwens dolgraag zo’n Mamaroo van 4Moms, maar heb deze met pijn in mijn hart laten staan puur vanwege de prijs. Maar zodra ik zwanger was Kenzie, was dat het eerste wat ik kocht! En uiteindelijk hebben we er maandenlang plezier van gehad.

5. Die alsmaar groeiende buik

Iedere keer in de spiegel kijken; zie ik al wat? Zijn het mijn darmen? Of is dit echt al een baby buikje? Na verloop van tijd kun je er niet meer omheen; geen foodbaby meer, maar een heuse zwangere buik! En iedere week wordt hij groter en groter! Ik vond mezelf zó mooi tijdens mijn zwangerschappen. In ieder weerspiegelend raam, in iedere spiegel keek ik even naar mezelf en mijn bolle buik. En voelen.. Constant voelen! Kenzie lag ’s avond helemaal opgekruld aan één kant van mijn buik. Dan ging ik op mijn rug liggen en heerlijk aaien over dat harde bolletje wat zich dan naar mijn hand toe schoof. Die buik mis is misschien nog wel het meeste.

6. Schopjes en hikjes

Eerst zijn het plopjes. Of belletjes. Of vlindertjes. Iedereen omschrijft die eerste bewegingen van hun kindje anders. De plopjes gaan langzaam over in kleine schopjes en uiteindelijk heb je op het laatst een compleet bewegende en golvende buik. Hoe zeer ze soms ook deden op het einde, ik genoot er enorm van. Ik heb ontelbare buikfilmpjes op een externe harde schijf staan; vastleggen die handel! Op een gegeven moment kun je ook een beetje communiceren met je buikbewoner; een beetje kloppen op je buik en warempel je krijgt respons. Ik moet wel eerlijk zeggen dat al die bewegingen wel de gekste gedachten bij me opwekten; eigenlijk had ik gewoon een parasiet in mijn buik die zich voedde met mijn lichaam om maar groter en groter te worden om uiteindelijk middels een enorm slagveld naar buiten te treden, haha!

7. De extra zorg(en)

Deze is misschien een beetje egoïstisch, maar ik genoot ervan om wat extra verzorgd te worden. Niet meer sjouwen met zware boodschappentassen, niet meer leuren met de stofzuiger, geen kattenbakken meer verschonen. Ongegeneerd je vent ’s avonds om half 12 naar de McDonald’s sturen omdat je trek hebt in een Quarter Pounder. Iedereen is begaan met je mits je binnen de perken van het redelijke blijft natuurlijk 😉

8. Fantaseren over je baby

Hoe zou mijn baby eruit zien? Heeft hij straks haartjes? Of is ie kaal? Hoe zouden zijn kleine handjes eruit zien? Op wie zal hij lijken? Straks heb ik echt een mini mensje om voor te zorgen; kan ik hem eindelijk vasthouden, zien, ruiken en voelen. Welke kleertjes staan hem straks het allerleukste? Echt, ik kon er dagenlang mee bezig zijn. Uiteindelijk besluit je om een flink bedrag uit te geven aan een 4D echo omdat dat het meest realistische beeld van allemaal geeft en als je daar dan eenmaal ligt en naar het scherm kijkt kun je je ogen niet geloven. Natuurlijk is het niet 100% realistisch te noemen, maar dan kun je pas echt die scheve neus van papa terugzien!

9. Zwangerschapsverlof!

16 Weken lang niet hoeven werken! Wat een feest! Met een beetje geluk heb je nog wat vakantiedagen over en ben je uiteindelijk 5 maanden thuis. Vind ik dat het verlof langer zou moeten zijn? Ja! Maar toch is het wel even fijn om thuis te zitten en gewoon iedere maand je geld gestort te krijgen. Zeker bij een eerste kindje zijn die paar weken vooraf echt een walhalla; iedere dag doen waar je zelf zin in hebt. Lunchen met je moeder? Helemaal leuk! Vadsig op de bank hangen en Netflix kijken? Nog beter!

10. Bevallen

Dat moment waarop hét moment is aangebroken en je kindje heeft besloten dat het tijd is om naar buiten te komen. Nadat je urenlang weeën hebt opgevangen, allerhande houdingen hebt geprobeerd om het enigszins dragelijk te maken, van binnen heel hard hebt gevloekt (of hardop), de hand van je partner hebt fijn geknepen en je hebt gezworen dit never nooit meer te doen is daar dan eindelijk dat zelf in elkaar geflanste wonder! Complete euforie! Ik heb potverdorie een kind op de wereld gezet! Daar kan he-le-maal niets tegenop!

Wat genoot jij het meeste van tijdens jouw zwangerschap?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *